Wind op zee heeft de afgelopen 10 jaar een snelle ontwikkeling doorgemaakt. Inmiddels is windenergie van de Noordzee goed voor 15% van alle stroom die huishoudens en bedrijven gebruiken. Naar de toekomst toe moet dit aandeel groeien, tot driekwart van wat heel Nederland nu aan stroom gebruikt.

Zo is wind op zee én cruciaal voor het energiesysteem van morgen én gaat ze al een hele tijd mee. Welke ruimte voor innovatie is er om de sector en vooral ook bij bestaande, draaiende parken?

Offshore wind ontwikkelt zich volcontinu door. De nieuwste turbines zijn voorzien van langere rotorbladen; de hubs zelf torenen zich steeds verder boven hun voorgangers uit. Deze grotere turbines leveren meer vermogen en genereren meer windopbrengsten. Waar “oude” parken nogal eens last hadden van “wake” en “blockage”-effecten, worden turbines in nieuwe parken via slimme algoritmes en AI op elkaar afgestemd om totaalopbrengsten binnen een park te verhogen. Er zijn al drijvende turbines waarmee ook zeewind nóg verder uit de kust kan worden benut. En met slimme sensors kan beter geanticipeerd worden op onderhoud en storingen.

Ook bij bestaande parken worden nieuwe technieken toegepast. Onder andere de AI-aansturing op parkniveau, het realtime monitoren van slijtage en zogeheten “predictive maintenance”. Ook bij huidige parken worden drones ingezet om te besparen op mankracht voor veiligheid van monteurs en het terugbrengen van bewegingen met vervuilende dieselschepen.

Ook vol in de aandacht bij offshore parken: ESG. Oftewel Environment Social Governance. Want hoewel groen opgewekte energie direct klimaatwinst levert, hebben ook windparken een voetafdruk. De productie van staal van de turbines, het effect op zeeleven… Hoe kan een bestaand windpark zich verder verduurzamen?

Parkwind, ontwikkelaar van de offshore windparken binnen ons eigen portfolio, laat zien dat het kan. Ze zette de afgelopen jaren grote stappen in verduurzaming. Daarbij richt ze zich niet alleen op het verkleinen van de voetafdruk – de onvermijdelijke impact op milieu en samenleving – maar juist ook op het vergroten van de handafdruk: de positieve bijdrage die zij leveren aan mens en planeet. Zo streven ze naar een sociaal rechtvaardige energietransitie, met aandacht voor gezondheid, veiligheid, verantwoorde inkoop en mensenrechten. Hoe?

Door in te zetten op zowel technische innovaties binnen hun windparken als in de manier waarop ze zorgen voor mensen, partners en processen. Transparantie is daarbij een rode draad. Door bestaande parken te blijven monitoren, verbeteren en gebruiken als testgrond voor vernieuwing met oog op morgen. Bijvoorbeeld door een testturbine van een nieuwe generatie op te nemen in draaiende parken om te kunnen testen.

Ook technisch wordt concrete vooruitgang geboekt. Zo werkt ze aan het meten én verlagen van CO₂-uitstoot gedurende de volledige levenscyclus van hun windparken. Dit doet ze zeker niet alleen maar als lid van het internationale SUS JIP-consortium. Een groep van toonaangevende offshore windontwikkelaars die gezamenlijk optrekken om een gestandaardiseerde methode om CO₂-uitstoot te meten en reduceren op te stellen en in te zetten.

Een van de meest concrete innovaties is ECHO: een offshore oplaadpunt waarmee hybride onderhoudsschepen op zee kunnen laden met door het windpark opgewekte windenergie. Want hoewel drones en digitalisering het werk op zee deels hebben overgenomen, blijven ook mensen onmisbaar voor inspectie en onderhoud op locatie. Nu verplaatsen zij zich vaak nog met dieselaangedreven vaartuigen wat de voetafdruk van een windpark uiteraard vergroot.

Door elektrische schepen op zee te laten laden wordt niet alleen het transport verduurzaamd: het hele systeem wordt slimmer, schoner en meer zelfvoorzienend. Precies de richting waar de sector zich naartoe moet bewegen en waar Parkwind haar rol in neemt.